Echte nood is er nu natuurlijk bij de jonge notarissen die net een 'bloeiende' vastgoedpraktijk hebben overgenomen, of een nieuwe vastgoedpraktijk zijn gestart. Die komen echt klem te zitten en die zullen wellicht de deuren moeten sluiten. Dat is een hard gelag.
Voor veel kantoren geldt dat ze nog wel enige vorm van 'gemengde' praktijk voeren, maar de afgelopen jaren was het natuurlijk veel te verleidelijk om geld te verdienen in de vastgoedpraktijk. Dat keert zich nu, en de vraag is of notarissen goed genoeg hun toegevoegde waarde kunnen uitleggen. Cynici zeggen dat de toegevoegde waarde van de notaris in de vastgoedpraktijk deels aan het monopolie te danken is. Ook de rente-inkomsten uit de vastgoedpraktijk worden vooral verkregen door die monopoliepositie, en niet door de toegevoegde waarde van de notaris.
Maar hiermee begeef ik mij op glad ijs. Terug dus naar de toegevoegde waarde van de notaris in het algemeen.
Worsteling
Dat is altijd een lastig punt geweest en ook sedert het vrijgeven van de tarieven is dat voor menigeen een worsteling gebleken. Hoe leg je aan een cliënt het verschil uit tussen een goede en een slechte akte? Daar slagen maar weinig kantoren in.
Beoordeelt de cliënt de toegevoegde waarde van een goede akte, of kijkt hij primair naar de wijze waarop hij benaderd wordt? Is bijvoorbeeld de kandidaatnotaris wel vriendelijk, wordt de cliënt tijdig teruggebeld? Wordt de cliënt goed ontvangen, en is de koffie lekker?
Gaat u maar na; kunt u het advies van uw tandarts over een nieuwe kroon beoordelen? Nee, natuurlijk niet. Ook u beoordeelt de tandarts op zaken die met de kern van zijn deskundigheid maar bitter weinig te maken hebben.
Kwaliteit dienstverlening
Eén van de dingen die dus het 'makkelijkst' zijn de komende tijd, is oog te hebben voor uw dienstverlening. Hoe ziet het er bij u uit als u met de ogen van uw cliënt binnenkomt? Is de ontvangst goed, wordt men tijdig teruggebeld? Hier kunt u snel iets aan doen.
Moeilijker wordt het natuurlijk als u puur en alleen vastgoed heeft gedaan en ' omgeschoold' moet worden naar een ander rechtsgebied. Dat kost namelijk tijd, en de vraag is of u daarmee de problemen van de crisis tijdig overwint.
Dan wordt er dus gesnoeid op de kosten en vooral van personeel. Probeer in dat laatste geval creatief te zijn. Is er iets te bedenken met het werkschema, zodat u niet mensen hoeft te ontslaan? Niemand weet natuurlijk wanneer de markt weer gaat aan trekken, maar het zou beroerd zijn als u op dat moment geen goede mensen meer beschikbaar heeft. (26 februari 2009)
Christ'l Dullaert, Le Tableau
|